مرجع تخصصی پروژه های دانشجویی > پروژه دات کام <

از رشته مهندسی نرم افزار، زبان مدلسازی جهانی/ یکسان شده (UML) یک زبان خاص ویژوال استاندارد برای مدلسازی هدف است . UML یک زبان مدلسازی هدف کلی است که شامل نوتاسیون گرافیکی استفاده شده برای خلق یک مدل انتزاعی از یک سیستم است ، که به عنوان یک مدل UML مورد اشاره قرار می گیرد.

مندرجات

1-شرح کلی

2-تاریخچه

3-روشها

4-مدلسازی

5-دیاگرام ها (نمودارها)

6-مفاهیم

7-نقدها

8-نقدها

9-رفرنس ها

10-مطالعه بیشتر

11-ارتباطات اضافی

شرح کلی :

UML به طور رسمی در گروه مدیریت شئی (OMG) بوسیله این مدل UML یک ابر مدل تسهیلاتی ابر- شئی (MOF) تعریف می شود . همانند ویژگیهای دیگر مبنی بر MOF ، UML به توسعه دهندگان نرم افزاری اجازه می دهد تا بیشتر بر طراحی و معماری تمرکز و تأکید کنند .

مدلهای UML ممکن است به طور اتوماتیک به بقیه نمایش ها (مثلاً JAVA) بوسیله زیانهای تغییر شکل همانند QVT تغییر شکل یابند ، بوسیله OMG حمایت می شود.

UML قابل توسعه است ، مکانیسم های اساسی را برای اختصاصی کردن ارائه می دهد: فایل سوابق و کلیشه ها . معناشناختی توسعه بوسیله فایل های سوابق با تجدیدنظر عمده UML 2.0 بهبود یافته اند .

تاریخچه :

بعد از اینکه Rational software corporation (شرکت نرم افزاری منطقی) James Rum Baugh را از ژنرال الکتریک در سال 1994 استخدام کرد ، شرکت به منبعی برای در رویکرد مدلسازی بسیار مشهود شئی محور روژ تبدیل شد :

Rum Baugh’s omt که برای آنالیز شئی محور (OOA) بهتر بود . و روش Grady Booch’s Booch که برای طرح شئی محور (OOD) بهتر بود . باهم Booch , Rum Baugh تلاش کردند که تا دو روش خودشان را باهم منطبق کنند و کار بر روی روش یکسان شده (Unified methody) شروع کردند .

آنها بزودی در کوشش هایشان بوسیله Ivar Jacobson همکاری کردند، Jacobson خالق روش ooSE است . Jacobson در سال 1995 به Rational  ، بعد از اینکه شرکت خودش Objectory بوسیله Rational  تصاحب شد ، ملحق شد . سه اسلوب شناس به طور دسته جمعی که به آنها Tree amigos گفته می شد ، چونکه آنها مشهور به استدلال و بحث غالباً با یکدیگر راجع به اولویت های اسلوب شناسی بودند .

در سال 1996 Rational به این نتیجه رسید که فراوانی زبانهای مدلسازی پذیرش تکنولوژی شئی را کند می کند ، بنابراین با قرارگرفتن مجدد کار بر unified method آنها کار خطیر Tree Amigos را با توسعه زبان unified mode ling (مدلسازی یکساله شده ) غیراختصاصی انجام دادند . نمادها و نمایش های از رقابت شرکت های object technology (تکنولوژی شئی) در طول OOPslA 96 مورد مشورت قرار گرفتند، و بیشتر باترجمه Rumbaugh , cappella از نسخه Joni mitchell’s clouds پیروز شد ، که پیروزی نوتاسیون OMT او را از استفاده از boxes (جعبه ها) برای نشان دادن طبقات در طول روش نوتاسیون Gradely Booch’s Booch نشان می دهد که از نمادهای cloud (ابری) استفاده کرد .

تحت رهبری فنی و تکنیکی Three Amigos یک کنسرسیوم بین المللی به نام شرکای UML در سال 1996 سازماندهی شد تا ویژگی Unified modeling language (UML) را تکمیل کند ، و آن را به عنوان پاسخی به OMG RFP مطرح نمود . ترسیم مشخصه

UML Partner’s UML 1.0 برای OMG در ژانویه 1997 مطرح شده بود. در طول همان ماده شرکای  UML یک Semantics Task Force (نیروی کار خطیر معناشناختی) با ریاست Criskobryn و اجرای Edeykholt را تشکیل داد تا معناشناختی ویژگی را قطعی و یکسره کند و آن را با تلاش های استانداردسازی دیگر یکپارچه و یکی کرد . نتیجه این کار، UML 1.1 به OMG در اگوست 1997 اهدا شد و بوسیله OMG در نوامبر 1997 پذیرفته شد .

به عنوان نوتاسیون مدلسازی ، تأثیر نوتاسیون OMT تسلط و تحکم دارد (مثلاً با استفاده از مستطیل ها برای دسته ها و شئی ها ) . گرچه نوتاسیون «ابری» Booch رها شده بود، توانایی و قابلیت Booch برای مشخص نمودن جزئیات طرح سطح پایین تر را دربرمی گرفت. نوتاسیون استفاده موردی از Objectory و نوتاسیون اجزاء از Booch با بقیه نوتاسیون یکی و متحد شده بودند ، اما ترکیب مغناطیسی نسبتاً در UML 1.1 ضعیف بود ، و واقعاً تا تجدیدنظر عمده UML 2.0 ثابت نشد .

مفاهیم بسیاری از روشهای OO و دیگر نیز با بی دقتی با UML با این هدف ادغام شدند که UML از همه روشهای OO حمایت خواهد کرد . برای مثال CRC Cards (حدود 1989 از kent Beck ward Cunningham ) و OORAM حفظ شده بودند . بسیاری دیگر خیلی با روشهایشان سهیم شدند که مدلهای زیادی از زمان دارای ویژگی می کند شامل Peter pircher , Tony Wassermann  با نوتاسیون (OOSD)object-oriented structured Design (طرح ساختاریافته شئی محور) (نه یک روش) Systems Design (طرح سیستم) با Ada متعلق به Ray Buhr آنالیز زمان بندی و استفاده موردی Archie Bowen آنالیز داده های Paul ward و David Harel’s Statecharts به عنوان گروهی برای اطمینان از پوشش وسیع در قلمرو سیستم های زمان واقعی تلاش کردند . در نتیجه UML در تنوعی از مشکلات مهندسی سفید است ، از فرایند تنها ، کارهای کاربر تنها برای سیستم های توزیع شده همزمان UML را غنی اما بزرگ می سازد .

Unified medaling language یک استاندارد بین المللی است :

پردازش توزیع شده باز – تکنولوژی اطلاعات 5- 20 : 1. 195 iso/iEC

104020 unified modeling language (VML)version

UML به طور مهمی رشد یافت از UML 1.1 چندین نسخه تجدیدنظر شده کم (1.5 و 1.4 و 1.3 UML) نقطه ضعف ها و نقص ها را با اولین نسخه UML که با تجدیدنظر عمده 2.o UML دنبال شد که بوسیله OMG در سال 2003 پذیرفته شده بود . چهار بخش برای مشخصه 2.x وجود دارد : ابرساختار که نوتاسیون و معناشناسی را برای نمودارها و اجزاء مدلشان تعریف می کند : مادون ساختار که متامدل دسته ای را تعریف می کند که براساس آن متامدل ابرساختار وجود دارد : object constraint Language (زبان محدودیت شئی) (OCL) برای تعریف قوانین برای اجزاء مدل و تغییر درونی نمودار UML (UML Dixgram interchange) که تعریف می کند چگونه ترکیب های نمودار UML2 مبادله می شوند . نسخه های فعلی این استانداردها به این شکل ساختار UML 20102 ، نسخه OCL 2.0 و نسخه تبادل نمودار UML 1.0 .

گرچه بسیاری از وسایل UML از بعضی ویژگیهای جدید UML2.x حمایت می کند، OMG هیچ قسمتی مناسب یا تست موضوعی مطابق با ویژگیهایش فراهم نمی آورد.

روشها :

UML به خودی خود یک روش نیست ؛ هرچند طراحی شده بود تا با روشهای توسعه نرم افزاری شئی گرا اصلی زمان خودش سازگار باشد (برای مثال objectory , Booch, OMT) زمانیکه UML تکامل پیدا کرد ، بعضی از این روشها برای استفاده از نوتاسیون جدید (برای مثال OMT) دوباره طراحی شدند و روشهای جدید براساس UML خلق شدند . بهترین مورد مشهور process Rational umified (RUP) است . روشهای مبنی بر UML زیاد دیگری همانند روش Abstraction , Dynamic systems Development method ، و بقیه برای تهیه راه حلهای بسیار خاص، یا بدست آوردن اهداف مختلف طراحی شده اند.

مدلسازی :

خیلی مهم است که بین مدل UML و مجموعه نموداری یک مجموعه مشخص شود. نمودار یک نمایش گرافیکی جزئی از یک مدل سیستم است . مدل همچنین دارای یک صفحه محمل معنایی است ، استنادی همانند موارد استفاده نوشتاری که نمودارها و اجزاء مدل را استخراج می کنند .

نمودارهای UML سه دیدگاه مختلف از مدل سیستم را نشان می دهند .

دیدگاه تجهیزات تابعی

بر تجهیزات تابعی سیستم از دیدگاه کاربر تأکید می کند .

شامل نمودارهای استفاده موردی است .

دید رفتار دینامیکی (پویار)

بر رفتار پویای سیستم با نشان دادن همکاریهائی میان اشیاء تمرکز می کنند تا حالات درونی از اشیاء تغییر می یابد .

شامل نمودارهای پی در پی، نمودارهای فعالیتی و نمودارهای دستگاه حالت است . مدلهای UML می توانند در میان وسایل UML با استفاده از فرمت مبادله XMI مبادله شوند.

نمودارها

UML 2.0 دارای 13 نوع نمودار است که می تواند به طور سلسله مراتبی طبقه بندی شود همانطور که در نمودار طبقه ی زیر نشان داده شده است :

نمودار صفحه 4

دیاگرام های ساختار بر این موضوع تأکید دارند که چه چیزهائی باید در سیستم مدلسازی شود.

نمودار طبقه ای

نمودار اجزاء

نمودار ساختار مرکب (در UML 2.x اضافه شده است )

نمودار به کارگیری

نمودار شئی

نمودار بسته ای

نمودارهای رفتاری براین امر تأکید دارند که چه چیزی باید در سیستمی که مدل سازی می شود اتفاق بیفتد :

نمودار فعالیت

نمودار دستگاه حالت

نمودار استفاده موردی

نمودارهای تأثیر متقابل، مجموعه فرعی از نمودارهای رفتاری، بر جریان کنترل داده ها در میان چیزها در سیستم در حال مدل سازی تاکید می کند .

نمودار ارتباطات

نمودار شرح اجمالی تأثیر متقابل (اضافه شده در UML 2.x)

نمودار توالی

نمودار زمان بندی (اضافه شده در UML 2.x)

Protocol state machine (دستگاه حالت پروتکل) یک تغییر فرعی از state machine است. شاید برای مدل سازی پروتکل های ارتباطات شبکه ای استفاده شود.

UML انواع جزء UML را براي يك نوع نمودار خاص محدود نمي كند . به طور كلي ، هر جزئي UML‌ ممكن است تقريباً‌ به همه انواع نمودارها نمايان شود. اين تغييرپذيري تا اندازه اي در UML2.0 محدود شده بود.

هماهنگ با سنت ترسيم هاي مهندسي ، نظريه هاي كه استفاده ، محدوديت ، يا قصد و نيت را شرح و توضيح مي دهد هميشه در نمودار UML مجاز است .

مفاهيم

UML از مفاهيم زيادي از بسياري از منابع استفاده مي كند براي فهرست قطعي ، لغت نامه اصطلاحات Unified medeling Language مراجعه كنيد. مفاهيم قابل توجه در اينجا نام برده مي شوند.

For structure

بازيگر ، صفت، دسته، جزء ، رابط، شئي ، بسته

For behavior

فعاليت ، واقعه ، پيغام ، روش ، عمليات ، حالت استفاده موردي

For relaibnships

مجموعه ، انجمن ، تركيب ، وابستگي ، كلي گوي ي(يا وراثت)

بقيه مفاهيم

پيش آگهي ، كيفيت نمادي را مشخص مي كند كه به آن متصل است. نوتاسيون فراواني كه با بودن ولسازي پايگاه داده ها مطابقت دارد . مثلاً 1,0..1,1..

نقش

نقد و انتقاد ما

گرچه UML يك استاندارد مدلسازي بسيار استفاده شده و شناسايي شده است ، غالباً به خاطر نقص هاي زير مورد انتقاد قرار مي گيرد :

- bloat زبان ، UML اغلب به خاطر پيچيده و بي دليل بزرگ بودن مورد انتقاد قرار          مي گيرد. داراي نمودارهاي زياد و ساختارهاي زيادي است كه فراوان هستند يا بندرت استفاده مي شوند. اين انتقاد غالب اوقات  در UML 2.0 در مقايسه با UML 10D هدايت مي شود. چونكه نسخه هاي جديدتر شامل توافق هاي طراحي يا تعهد هستند.

- مشكلاتي در يادگيري و پذيرش . مشكلات ذكر شده در بالا مي توانند يادگيري و پذيرش UML را مشكل ساز كنند، به خصوص وقتي كه مهندساني فاقد مهارتهاي لازم به آن نياز دارند.

- تنها كد با كد در همزماني است. جنبه ديگري برقرار مي شود كه با سيستم مان كار          مي كند كه مهم هستند ، مدلهاي غيرزيبا. همانطور كه jack keevu‌ آن را به شكل موجز مطرح مي كند ، «كد ، طرح است» پيگيري اين عقيده و منجر به نياز براي روشهاي بهتر نرم افزار نوشتاري است.

UML داراي ارزش در روشهايي است كه مدلهائي را براي ايجاد منبع يا رمز قابل اجرا تكميل مي كند. اين هر چند ، ممكن است هنوز كافي نباشد. چونكه مشخص نيست كه UML 20 O’s Action Semantics‌ تكميل و اجراهاي Turing را نشان دهند. تمام مدلها اشتباه هستند، اما بعضي مدلها مفيد هستند.

تطابق نادرست امپدانس / امپدانس تراكمي . همانطور كه با هر سيستم فوتاسيوني است ، UML قادر به ارائه بعضي سيستم ها به شكل اختصاري يا كارآتري نسبت به بقيه است. بنابراين تهيه كننده در راستاي راه حلها جذب مي شود كه در بخش عرض قابليت هاي UML و زبان اجرا جاي مي گيرد. اين مشكل به طور خاصي مطرح مي شود اگر زبان اجرا به اصل شئي گراي ارتودوكس متصل نباشد، هنگاميكه مجموعه متقاطع بين UML و زبان اجرا ممكن است از آن مجموعه هم كوچكتر باشد.

ناسازگاري (تناقص) از نظر زيبايي شناختي. اين بحث بيان مي دارد كه تركيب خاص نوتاسيون انتزاعي (2D ovals , boxes,…) باعث مي شود UML به شكل ناهنجار و ناسازگار به نظر برسد و آن تلاش بيشتر مي توانست براي ايجاد يكساني و نمايش هاي لذت زيبايي شناختي انجام شوند.

تلاش براي تمام برنامه ريزان همه چيز است. UML يك زبان مدلسازي كلي هدف است كه سعي دارد به سازگاري با هر زبان اجراي احتمالي دست يابد. در زمينه يك پروژه خاص ، عملي ترين ويژگيهاي UML بايد براي استفاده بوسيله تيم طراحي براي تكميل هدف خاص آزاد و محدوديت زدايي شوند. به علاوه ، وسايل محدود كنندة دامنه UML تا محدوده اي خاص از طريق يك فرماليسم است كه كاملاً بوجود نمي آيد، و خودش موضوعي مورد انتقاد است.

فرمت مبادله به شكل (ناقص). در حاليكه استاندارد XMI (مبادله متا داده هاي XML) براي تسهيل مبادله مدلهاي UML طراحي مي شود ، به مقدار زيادي در مبادله عملي مدلهاي UML بدون تأثير است. تعريف مدل UML  در يك وسيله و سپس انتقال آن به وسيله اي ديكر به طور نمونه منجر به از دست دادن اطلاعات مي شود. اين بي اثري قابليت عمليات در چند محيط قابل استناد به دو دليل است : اولاً ، XML  از حق خودش بزرگتر و پيچيده تر است ، چونكه مدلي عنوان نمودن مشكل فني  مبهم تري نسبت به مدلهاي UML مبادله اي است. به طور خاصي ، تلاش دارد تا مكانيسمي براي تسهيل مبادله سه زبان مدلسازي دلبخواه تعريف شده بوسيله (MOF) OMG’S Meta-Object Facility فراهم آورد . دوماً‌ ، مشخصه مبادله دياگرام UML فاقد جزئيات كافي براي تسهيل مبادله مطمئن نوتاسيون UML بين وسايل مدلسازي است. چونكه UML يك زبان مدلسازي بصري است ، اين نقص براي مدلساز اين ضروري و اساس است كه نمي خواهند نمودارهايشان را دوباره ترسيم كنند.

بسياري از كارشناسان مدلسازي نقدهاي تند و تيزي از UML را نوشته اند ، شامل “The positirespin : UML ” Bertrand meyer  و مقاله ي بوسيله Brian Henderson-sellers در كنفرانس MODELS / UML در ژنو، ايتاليا در اكتبر 2004 ارائه شد.

این مطلب را به اشتراک بگذارید: